ประวัติความเป็นมา

ประวัติความเป็นมาบ้านพักเด็กและครอบครัวจังหวัดพะเยา


บ้านพักเด็กและครอบครัวจังหวัดพะเยา กองคุ้มครองเด็กและเยาวชน กรมกิจการเด็กและเยาวชน กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จัดตั้งเพื่อรองรับพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กพ.ศ. ๒๕๔๖  เพื่อเป็นสถานแรกรับเด็กอายุต่ำกว่า ๑๘ ปี รวมทั้งเป็นบ้านพักอาศัยชั่วคราวสำหรับครอบครัวที่ประสบปัญหาทางสังคมอื่นๆ โดยจัดตั้งบ้านพักเด็กและครอบครัวจังหวัดพะเยา และเปิดให้บริการในเดือนธันวาคมพ.ศ.๒๕๔๗ ต่อมามีบทบาทในการเป็นสถานรองรับผู้ประสบปัญหาตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ.๒๕๕๐ และผู้ประสบปัญหาตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ.๒๕๕๑

บ้านพักเด็กและครอบครัวจังหวัดพะเยา เริ่มดำเนินการโดยเช่าสำนักงานดำเนินการให้บริการ  แก่กลุ่มเป้าหมาย หลังแรกมีความคับแคบและตั้งอยู่ในบริเวณที่กลุ่มเป้าหมายเดินทางยากลำบาก จึงย้ายไปเช่าสำนักงานหลังที่สองซึ่งตั้งอยู่ติดถนนใหญ่สามารถเดินทางสะดวกและสังเกตเห็นได้ชัดเจน แต่เมื่อมีผู้ใช้บริการเพิ่มจำนวนมากขึ้น จึงย้ายไปเช่าอาคารสำนักงานแห่งใหม่ที่กว้างขว้างยิ่งขึ้น ด้วยสถานการณ์และภารกิจที่เพิ่มขึ้นตามพระราชบัญญัติมีเครือข่ายการดำเนินทำงานสามารถดำเนินการให้บริการได้มากขึ้น สามารถแก้ไขปัญหาเด็ก สตรี และครอบครัว ได้ครอบคลุมมากขึ้น ต่อมาจึงได้รับการสนับสนุนงบประมาณจัดสร้างบ้านพักเด็กและครอบครัวจังหวัดพะเยา  ตามแผนงานงบประมาณประจำปี พ.ศ.๒๕๕๒  เป็นเงินงบประมาณ ๑๔,๐๐๐,๐๐๐ บาท (สิบสี่ล้านบาทถ้วน) ดำเนินการก่อสร้าง ณ โรงเรียนบ้านห้วยเคียนเหนือ (เดิม) หมู่ ๑ ตำบลบ้านต๊ำ  อำเภอเมือง  จังหวัดพะเยา การดำเนินการก่อสร้างสัญญา  ๘  เดือน และก่อสร้างเสร็จในเดือนมกราคม พ.ศ.๒๕๕๓ สามารถรองรับผู้ประสบปัญหาทางสังคมได้ประมาณวันละ ๕๐  คน

บ้านพักเด็กและครอบครัวจังหวัดพะเยา ได้ทำพิธียกศาลพระประชาบดี เทพประจำกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เมื่อวันที่  ๒๙ ธันวาคม  ๒๕๕๒  และมีกำหนดพิธีเปิดอาคารสำนักงานบ้านพักเด็กและครอบครัวจังหวัดพะเยา  ในวันที่  ๒๙  ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๓ และเปิดให้บริการตามภารกิจหลัก คือ

  • การรับแจ้งข้อมูลข่าวสารและให้คำปรึกษาผ่านศูนย์ประชาบดี ๑๓๐๐ ตลอด ๒๔  ชั่วโมง และเป็นสถานแรกรับเด็กอายุต่ำกว่า  ๑๘ ปี  
  • เป็นสถานรองรับผู้ประสบปัญหาตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระทำด้วยความรุนแรงในครอบครัว พ.ศ.๒๕๕๐
  • เป็นสถานรองรับผู้เสียหายตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ.๒๕๕๑ 
  • เป็นที่พักอาศัยชั่วคราวสำหรับครอบครัวที่ประสบปัญหาทางสังคมอื่นๆ

ข้ามไปยังทูลบาร์